Szczeliniec Wielki: praktyczne wskazówki

Wejście na Szczeliniec Wielki odbywa się szlakiem wiodącym z Pasterki lub Karłowa. Ja skorzystałem z dojścia od drugiej z wymienionych miejscowości. Dojazd jest prosty, jeśli ma się samochód. Trochę gorzej sprawa wygląda, jeśli chce się skorzystać z komunikacji publicznej, która jest bardzo ograniczona poza sezonem. Oto kilka wskazówek.

Dojazd i parkingi

Do Karłowa dojeżdża się drogą wojewódzką nr 387. Łączy ona Ścinawkę Górną z Kudową-Zdrój. Jej fragment nazywany jest Drogą Stu Zakrętów. Zatem przejazd już sam w sobie jest niemałą atrakcją. W Karłowie znajduje się kilka parkingów. Jeden z najbliższych – nieopodal wyjścia na szlak – kosztuje 15 zł/dzień* (uwaga! trzeba parkować tyłem). Inne – m.in. naprzeciw Dworku Karłów – 25 zł/dzień. Płaci się w automacie kartą lub gotówką.

Dojechać można także autobusem. W sezonie (w weekendy i święta między 1 maja a 30 września i codziennie w wakacje szkolne) oferowanych jest kilka połączeń na trasie Kudowa-Zdrój – Kłodzko (p. Duszniki-Zdrój i Polanicę-Zdrój). Przewoźnikiem jest PKS Kłodzko. Poza sezonem, od wtorku do niedzieli, do Radkowa jeździ Smilebus Transport Osób dwa razy dziennie.

Szlaki i bilety

Szlaki:

• wyjście na szlak na Szczeliniec Wielki znajduje się w Karłowie, trzeba skręcić w krótki deptak za Zajazdem Karłów. Tutaj znajduje się szereg straganów z jedzeniem i pamiątkami (bywa bardzo tłoczno i głośno, nie mówiąc o zapachach ze stoisk garmażeryjnych). Następnie wychodzi się na niewielki plac, skąd zaczynają się jednokierunkowe schody w kierunku schroniska PTTK „Na Szczelińcu”.
• szlak jest jednokierunkowy;
• łączna długość – ok. 5 km, przy czym pierwsza faza (do schroniska) – to bardzo długie schody – jest ich ponad 600, co sprawia że przejście jest dość męczące. Szlak generalnie nie jest trudny, ale względu na liczne przewężenia, schodki i śliskie odcinki – nie będzie dobry dla osób z ograniczoną sprawnością ruchową i klaustrofobią;
• czas przejścia – zależnie od tempa i przystanków – 1h – 1h30min.;
• infrastruktura: przy schronisku kolejne stoiska (serki górskie, grill, pamiątki); w schronisku można się zatrzymać, jest restauracja i toalety; kasa biletowa (osobny budynek na prawo od schroniska);
• na szlaku w ścisłym rezerwacie obowiązuje zakaz używania dronów, palenia papierosów, używania otwartego ognia i biwakownia.

Bilety:

• zarząd Parku Narodowego Gór Stołowych zaleca kupowanie przez dedykowaną stronę internetową, a kasie jest – deklaratywnie – ograniczona liczba; przypuszczam jednak, że mogą być sprzedawane bilety ze strony internetowej;
• ceny: 20 zł (normalny), 8 zł (ulgowy – dla uczniów i studentów z legitymacją, emerytów, rencistów, osób niepełnosprawnych, żołnierzy czynnej służby), bezpłatne dla dzieci do 7 roku życia i wybranych innych grup osób;
• płatność za wejście dotyczy tylko okresu turystycznego (20 kwietnia – 13 listopada). Poza tym okresem – wejście jest bezpłatne, ale na własną odpowiedzialność.

Godziny dostępności:

• okresy otwarcia i działalności kasy biletowej: 20 kwietnia – 14 czerwca w godz. 9-19, 15 czerwca – 31 lipca w godz. 8-20, przez cały sierpień w godz. 8-19, przez cały wrzesień w godz. 9-18, 1 października – 13 listopada w godz. 9-16;
• poza wskazanymi wyżej okresami – wejście na własną odpowiedzialność bez ograniczeń czasowych.

Dodatkowe wskazówki (Szczeliniec Mały i Łężyckie skałki:

• Szczeliniec Mały jest rezerwatem ścisłym, niedopuszczonym dla turystyki; można go obserwować z łąki w Radkowie – tzw. Sawannie Pasterskiej, na której znajdują się przy okazji bardzo ciekawe formacje skalne (jest też miejsce piknikowe);
• w Karłowie następuje także spotkanie szeregu szlaków: czerwonego (tzw. Główny Szlak Sudecki, odcinek – Wambierzyce – Błędne Skały – Kudowa-Zdrój), żółty (Radków – Pasterka – przełęcz między Szczelińcami – Skalne Grzyby – Duszniki-Zdrój), niebieski (trawers Szczelińca Małego od szlaku żółtego), zielony (Kudowa-Zdrój – Pasterka – Polanica-Zdrój).

To jeszcze kilka słów o Skałkach na Sawannie Pasterskiej (tzw. Łężyckie Skałki). To rozległa łąka na wysokości 740-780 m n.p.m., która znajduje się między Pustelnikiem a Szczelińcem Małym. Na jej powierzchni porozrzucane są skałki z okresu mioceńskiego. Powstały one w wyniku erozji i wietrzenia górnego poziomu piaskowca Gór Stołowych. To także pozostałość po pradawnym morzu z okresu kredy.

Łąkę zdobią także występujące parasolowate drzewa. Porastają ją liczne trawy oraz sudeckie zioła. Są tutaj siedliska m.in. pełnika europejskiego, ciemiężycy zielonej czy storczyków. W sierpniu można też spotkać kolorowe łubiny i stanowiska nawłoci pospolitej (nie mylić z kanadyjską!).

Przez Łężyckie Skałki wiodą szlaki czerwony, zielony i niebieski, które stopniowo rozchodzą się w różne strony. Ja wybrałem czerwony (odchodzący na wschód do Błędnych Skał).

* wszystkie dane (ceny, godziny, przewoźnicy itp.) – stan na początek września 2026 r.

Przeczytaj także:

• o tym, jak czasem trudno podziwiać piękno Szczelińca Wielkiego napisałem osobny tekst.